| ناگفته هاي سکوت |
|
| PersianBlog | Free Templates | Blogs List | |
پيوند
لبخند هایم
این کودکان نا بالغ شعف
در خزان جوانی
چون برگهای هزار رنگ پاییز
ـکه بر خاکندـ
پژمرده بودند
و من
بر بلند قله ی احساسم
گوری را می مانستم
که تنها و غریب مانده بود
سالهای خاکستری
سالهای خاکستری شاید
رنگی دوباره می گیرند
اینک
پاییز رفته است
و من
با لبخند هایم
پیوندی دوباره می یابم
( ترنم )
| لینک |

