ناگفته هاي سکوت

نيلوفران مرداب

ترنم — Tue, 10 Jul 2007 16:27:00 GMT

شبانگاه

که دختران نیلوفر

دلتنگی ماه را

در بستر رخوت مرداب

به خواب اسمان می برند

به چراغی می آویزم

و سراغ از کودکی میگیرم

که در خیال

از خواب ماه می چیند!

جستجو

ترنم — Thu, 10 May 2007 21:32:00 GMT

در عبور از مرزهای تاریکی

خویش را کاویدم

ـ ناگزیرـ

افسوس!

آنچه یافتم

پرنده ای بود

که بالهایش را

با دستمال کوچک خوشبختی بسته بودند.

(ترنم)

خواب

ترنم — Mon, 23 Apr 2007 10:30:00 GMT

خسته بودم خیلی خسته اما به خاطر دوستی که گفته بود :((چرا ما را به خواندن شعری مهمان نمی کنی )).نوشتم

خواب دیدم

خواب

خواب گنجشگکی که تنها بود

اسیر بود

وآواز نمی خواند

وکسی نبود تا بخواند

چشمانش را

ترسیدم

تاریک بود و نسیمی نمی وزید

گنجشک خواب مرا معنا کنید.

گم گشته!!

ترنم — Thu, 22 Feb 2007 22:30:00 GMT

چون بی نشانه ها

گم گشته ام زخویش

پیدا نمی شوم

ای رهگذر

نا اشنای اشنا به من

در معبد خیال

پشت حصار خسته ی شب های دیرمان

پیدا نکرده ای

گم گشته ی مرا؟

(ترنم)

...

ترنم — Tue, 06 Feb 2007 04:27:00 GMT

درعصر انجماد اعجاز

وخطوط شکسته ی ارتباط

من

سرشار از سکوت

ولبریز از تنهایی ام

ای کاش سکوت

حاصل جمع دردها و دردها نبود.

....

ترنم — Wed, 24 Jan 2007 09:59:00 GMT

به اعتراف چشمانت می اندیشم

که اتفاق را

در حیرت نگاهم

فریاد می زد

من

که روزهایم را

در نگاه تو ورق می زدم

دیگر

باور تلخ خویش را ایمان آورده ام

وتقویم هایم

خاک الود

رها شده اند زیر قدم های روز های تکرار

نامهربانترین نگاه را آغاز کرده ای

غزل زخمی

ترنم — Sun, 14 Jan 2007 05:09:00 GMT

با واژه های نو غزلی نو سروده ام

از جنس ناله های بغض شکسته ام

در بی ستارگی شب های سرد و تار

از پرسه های مفرط خود خسته گشته ام

عریانی کلام مرا بر خودم ببخش

اینجا حجاب های کلام را دریده ام

رسواتر از همیشه شده روز گار من

من از حضور دوست هزار زخم خورده ام

در عصر غرق رابطه ها در برکه ی ریا

دل در کویر خلوت خود خیمه بسته ام

این روز ها که عاطفه ها ننگ می شوند

از اعتماد به عاطفه ها توبه کرده ام

این بازتاب ایینه ها صادقانه نیست

من در زلال ایینه زنگار دیده ام

از آخرین معجزه قرنها گذشته است

از انتظار معجزه هم دل بریده ام

مهر سکوت می زنم من بر لبان خویش

از واژه های عاریتی دل گرفته ام.

لحظه ها

ترنم — Fri, 05 Jan 2007 07:33:00 GMT

به آوازم مخوان

سکوت من

وتردی نگاه تو

لحظه ای که میرود

لحظه ای که می ماند

حیران میان ابدیت و اکنون

همین ما را بس

(ترنم)

ويرانه

ترنم — Sat, 16 Dec 2006 20:29:00 GMT

دیگر برای ماندن هیچ بهانه ای نیست

اذهان منجمد راکد

برای ماندن

به بهانه های حقیر التماس پناه می برند

ومن که به انجماد نیاندیشیده ام

از نسل آن جویبارم

که در قلمرو خویش

هیچ التماسی را نمی رویاند

و با باران نسبتی دیرینه دارد

مرداب های ساکن را

پیچک های مسموم احاطه کرده است

ماندن انزجار می آفریند

من از تنفس مردابهای مسموم بیزارم

و خطوط موازی اجبار مرا به باتلاقهای تنفر می کشاند

ما

در عبور از مرزهای تنهایی بودیم که

به ویرانه های رابطه رسیدیم

ویرانه ها یاد آوران مکرر اندوهند

وآنان که بر ویرانه ها چیزی می سازند

خاطرات ویرانی را جاودانه می کنند

وچگونه فراموش خواهند کرد که بر ویرانه ها نشسته اند؟

من از ویرانه ها می گذرم

گذشت مادر فراموشیست

فردا دوباره آفتاب طلوع خواهد کرد

من تمام پنجره ها را خواهم گشود

ورو به افتاب خواهم رفت

در مسیر تنهایی

وتو

ساکن مردابهای پوسیده خواهی ماند

وتمام سلولهایت از سم سیال سکون آکنده خواهد شد

تکیه داده بر پوشالهای غرور

در سرزمین رابطه های ویران

گذشته ی تباه شده ای را ورق خواهی زد

تو

محکوم ابدی تقدیر های خود ویران کرده ای

افتاب را تجربه نخواهی کرد

(یک روز پاییزی و در پایان).ترنم

آيينه

ترنم — Fri, 08 Dec 2006 08:33:00 GMT

آیینه ای باش

مقابل آیینه ام

بگذار در هم تکرار شویم

تا بی نهایت حضور

در آخرین بازتاب

ابدیت جاریست

(ترنم)